Był instruktorem i trenerem rugby, gimnastyki leczniczej, rehabilitacji ruchowej, narciarstwa, jeździectwa i pływania.

W latach 1967–1990 był sędzią sportowym, przez czternaście sezonów sędziującym spotkania centralnych poziomów rozgrywek (61 w I lidze, 30 w II lidze), z wyróżnieniem dla najlepszego arbitra w kraju w roku 1986. W latach 1985–1991 był członkiem zarządu Polskiego Związku Rugby, dodatkowo w latach 1985–1990 przewodniczył Komisji Sędziowskiej.

Od początku lat sześćdziesiątych mocno zaangażowany w działania na rzecz osób z niepełnosprawnością intelektualną. Przez ponad trzy dekady związany był z poznańskim stowarzyszeniem "Start" pomagającym im poprzez sport, był także jednym z polskich pionierów ruchu Olimpiad Specjalnych, prezesem wielkopolskiego oddziału, a za zasługi w jego rozwój został odznaczony złotym medalem tego stowarzyszenia.

Do końca życia uczestniczył w barwach AZS Poznań w zawodach lekkoatletycznych masters, występując w biegu na 60 m, trójskoku i wielobojach rzutowych, wielokrotny mistrz Polski.

Został odznaczony Złotym Krzyżem Zasługi, Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (2005), a także m.in.