W dziele De pictura (O malarstwie, 1435W 1435 r. powstała wersja łacińska; rok później autor przełożył ją na język włoski.) jako pierwszy sformułował naukowe zasady perspektywy oraz wprowadził siatkę ułatwiającą jej wykreślanie. .
Jego traktaty miały bardzo duży wpływ na sztukę w renesansowych Włoszech.
Zapisał się również w historii kryptologii jako twórca tarczy szyfrującej realizującej szyfrowanie polialfabetyczne.
Jego twórczość literacka obejmuje bajki, nowele, elegie, sielanki, dialogi. Jest autorem Cento Apologhi. Dzieło to było znane z rękopisów, oficjalnie ukazało się w 1568 roku. Według relacji Alberti miał być również autorem mowy pogrzebowej na cześć psa.
Wśród współczesnych był nazywany „wcieleniem gracji”. Znany był również z bardzo dobrej sprawności fizycznej. Według relacji był w stanie przeskoczyć człowieka po odbiciu się z miejsca oraz podrzucić monetę tak, by uderzyła w sklepienie kopuły. Relacje te mogą faktycznie stanowić figurę retoryczną, przedstawiającą Albertiego jako wszechstronnego człowieka o nadzwyczajnych talentach. Wiosną i jesienią miał popadać w melancholię.
Utrzymywał kontakty z włoskim uczonym Paolo dal Pozzo Toscanellim. Alberti dedykował na cześć Toscanelliego Intercoenales (pol.