Najprawdopodobniej spotkał się tam z odmową. W międzyczasie związał się ze środowiskami ewangelikalnymi. W 1912 wystąpił do władz rosyjskich w Warszawie o zarejestrowanie związku religijnego pn. Zrzeszenie Zwolenników Nauki Pierwotnych Chrześcijan. Nawiązał kontakt z działającym na Śląsku Cieszyńskim w podobny sposób Józefem Mrózkiem seniorem, który po odzyskaniu przez Polskę niepodległości włączył się wraz z kierowanymi przezeń zborami do Zrzeszenia.
Po wybuchu I wojny światowej znalazł się w Petersburgu, gdzie w 1915 zawarł związek małżeński z Idą Iwaszkiewicz. Był wówczas zatrudniony w branży ubezpieczeniowej. Nawiązał współpracę z Janem Prochanowem. Następnie do kwietnia 1919 przebywał w Helsinkach.
W 1919 powrócił Warszawy i kontynuował działalność jako przewodniczący Zrzeszenia Zwolenników Nauki Pierwotnych Chrześcijan. Był przełożonym zboru w Warszawie przy ul. Ogrodowej 53. Jego bliskim współpracownikami byli Stefan Bortkiewicz (ur. 1869, zm. po 1933) i Antoni Przeorski (1873–1948)Józef Mrózek jr., Rys historyczny ruchu braci wolnych, w: Józef Mrózek junior. Nauczyciel Słowa Bożego, red. Czesław Bassara, Piasek 2019, s. 28 – wydawał z nimi czasopisma „Pax Vobis!