Zarówno Delmacjusz, jak i Hannibalianus otrzymali gruntowne wykształcenie w Tolosie u sławnego galijskiego retora EksuperiuszaPoświadczone przez Auzoniusza w Commemoratio professorum Burdigalensium 17,8–11.. Sytuacja rodziny zmieniła się w drugiej połowie lat dwudziestych IV wieku, gdy Delmacjusz ojciec zaczął zyskiwać rosnący wpływ na starszego brata, a Konstantyn obdarzył go m.in. starorzymskim tytułem cenzora.
Delmacjusz młodszy w 333 otrzymał z woli stryja konsulat. Kiedy w 335 cesarz ustalił nowe zasady podziału imperium, polecił ogłosić go cezarem „mimo silnego sprzeciwu wojska”Aureliusz Wiktor, Liber de caesaribus 41,15: „obsistentibus valide militaribus”. i wyznaczył na wielkorządcę Tracji i Macedonii z AchająSłownik cesarzy rzymskich, dz. cyt., s. 248.. Wraz z bratem otrzymał też od niego prawo noszenia szkarłatnej szaty zdobionej złotem i używania tytułu nobilissimus (najszlachetniejszy)Zosimos, Historia nova II 39,2., co od początku stwarzało płaszczyznę skonfliktowania go z cesarskimi synami. Rezydował zapewne w NaissusZdaniem Timothy D. Barnesa (The New Empire of Diocletian and Constantine. Cambridge (Mass.)-London: Harvard University Press, 1982, s. 87)., skąd skuteczniej mógł bronić granicy przed grożącymi napadami GotówPor. Anonymus Valesianus 35..