mały| mały|Lektorium w kościele w Rhenen mały|Lektorium w gdańskim kościele Świętej Trójcy

Lektorium – murowanaJeśli murowana przegroda wypełnia cały otwór tęczowy, zwana jest ścianą tęczową. lub drewniana przegroda oddzielająca w kościołach katedralnych i klasztornych przestrzeń przeznaczoną dla księży lub zakonników (prezbiterium) od części, w której mogły przebywać osoby świeckie (nawy głównej).

Lektorium stanowiło dalszą formę rozwojową wczesnochrześcijańskiej przegrody chórowejChodzi o chór kapłański. i najczęściej miało formę ażurowej ścianki z drzwiami pośrodkuStefan Kozakiewicz (red.): Słownik terminologiczny sztuk pięknych, 2002, s. 229., na której znajdowało się miejsce do czytania ewangelii, wygłaszania kazań, oznajmiania zarządzeńKlemens Krajewski: Mała encyklopedia architektury i wnętrz, 1974, s. 292. oraz ukazywania wiernym relikwii.

Lektoria zaczęły pojawiać się w późnym romanizmie, w gotyku ich stawianie stało się regułą. Pod względem pastoralnym rozwiązanie to nie było korzystne, gdyż l dzieliło społeczność Kościoła, służyło utrwalaniu podziału na duchowieństwo i wiernych, było wyrazem liturgii duchowieństwa (Klerliturgie). Pojawienie się reformacji spowodowało uznawanie lektorium za przeszkodę.