thumb|left|Most w Kutach (1930) thumb|242px|Ówczesna granica polsko-rumuńska Most był konstrukcji drewnianej i miał długość ok. 400 metrów, a przeznaczony był dla ruchu pieszego, kołowego oraz kolejowego (w niektórych źródłach współczesnych mówi się o istnieniu dwóch mostów: drogowego i kolejowego). Później poprowadzono odcinek linii kolejowej od mostu do wybudowanego dworca kolejowego w Kutach, ukończony w 1933 r. Dworzec w Kutach stał się odtąd stacją końcową linii kolejowej do Niepołokowic (wówczas w granicach Rumunii pod nazwą Grigore Ghica Vodă), gdzie łączyła się ona z główną linią kolejową Warszawa – Lwów – Bukareszt – Stambuł.
W okresie II Rzeczypospolitej był to most graniczny na Czeremoszu, na granicy między Polską a Rumunią i łączył polskie Kuty (w województwie stanisławowskim) z rumuńską miejscowością Wyżnica (Vijnița). W pobliżu mostu funkcjonowała Placówka Straży Granicznej I linii „Kuty” (budynek zachował się do czasów współczesnych). Od lutego 1939 r. ochronę granicy z Rumunią przejął Korpus Ochrony Pogranicza.