Krzesiwa II typu występują głównie na terenach Wielkopolski, Dolnego Śląska oraz okolic Piotrkowa.
Typ III (e-f) – typ ten reprezentują proste iglice zakończone w miejscu główki niewielkim, płaskim w przekroju, pierścieniem. Krzesiwa III typu występują jedynie na terenie Wielkopolski i obszarze Środkowego i Górnego Śląska.
Typ IV (g-h) – krzesiwa tego typu są zrobione ze sztabkowatego lub taśmowatego kawałka metalu zawiniętego u góry w uszko, stanowiącego w tym typie główkę zabytku. Krzesiwa tego typu są najstarszymi formami krzesiw iglicowych. Datowane są na I w. n.e. i są zabytkami typowymi jedynie dla tego okresu. Występują jedynie na obszarze grupy nidzickiej.
Bibliografia Dąbrowska T. 1996 "Krzesiwa typu skandynawskiego z Kamieńczyka woj. Ostrołęka", [w:] W. Nowakowski (red.), "Concordia. Studia ofiarowane Jerzemu Okuliczowi-Kozarynowi w sześćdziesiątą piątą rocznicę urodzin", Warszawa, s. 45–49. Peškar I. 1967 "Kotázce účelu závésných jehlicovitých bodců z doby řimské", „Archeologicke Rozhledy”, t. 19, s. 355-367.
Kategoria:Historia techniki Kategoria:Rozpalanie ognia Kategoria:Narzędzia