Kolinski, A., Coarse-Grained Protein Models and Their Applications, Chem. Rev. 2016, 116, 7898−7936.

Modele gruboziarniste białek Modele gruboziarniste wykorzystywane są do przewidywania struktury białek, badania mechanizmów ich zwijania oraz ich oddziaływań z innymi białkami, ligandami lub peptydami. Znane są modele gruboziarniste o różnym poziomie zredukowania. W tych najmniej zredukowanych łańcuch białkowy jest reprezentowany tylko przez atomy ciężkie (struktura białka pozbawiona jest protonów). W bardziej zredukowanych stosuje się atomy zjednoczone, które mogą uśredniać i zastępować kilka atomów w łańcuchu bocznym albo nawet całą resztę aminokwasową. Aby móc modelować układy złożone z pseudoatomów, konieczne jest zastosowanie odpowiedniego pola siłowego. Pole siłowe definiuje, jak pseudoatomy różnych typów oddziałują między sobą.

Pierwszy model, który wykorzystywał pojęcie modelu gruboziarnistego, został opublikowany w 1975 roku przez Levitta i WarshelaLevitt, M.; Warshel, A. Computer-Simulation of Protein Folding. Nature 1975, 253, 694−698..