thumb|Dekoracje stiukowe w zakładzie przyrodoleczniczym „Wojciech” w Lądku-Zdroju thumb|Sklepienie kościoła jezuitów, Piotrków Trybunalski, sztukaterie ramowe wokół fresków alt=Fragment kolumny wykonanej w stiuku.|mały|Fragment kolumny wykonanej w stiuku. Mauzoleum Piastów Świdnicko-Jaworskich w Krzeszowie. Stiuk – należy do szlachetnych wypraw tynkarskich. Tradycyjnie występował w dwóch odmianach – stiuku wapiennego zwanego lustrzanym (stąd nazwa stucco – lustro) oraz odmiana stiuku gipsowego.
W odmianie wapiennej głównym składnikiem było długo dołowane wapno (nawet 30 lat), drobnoziarnisty piasek, niekiedy wypełniacz z pyłu marmurowego. Wymaga najwyższej jakości materiałów i staranności wykonawczej. Ze względu na grubą warstwę tynku razem z podkładem czas schnięcia sięga nawet sześciu miesięcy. Po całkowitym wyschnięciu, wstępnie wygładzoną powierzchnię nasyca się pastą woskową i poleruje miękką tkaniną. Ten rodzaj sztucznego marmuru nadaje się do zastosowań zewnętrznych.
Gipsowa odmiana stiuku składa się z gipsu, najczęściej alabastrowego, wody klejowej oraz pigmentów mineralnych.