scaber) znany z tego, że może wygrzewać się w słońcu.

Od każdej przetchlinki odchodzi drzewko oddechowe składające się z rozgałęziających się rureczek (tubuli) powietrznych. Może być ono poprzedzone jamą, a rureczki oddechowe wnikać przy tym aż do odwłoka (pleonu). Tak jest u gatunków żyjących w ekstremalnie suchym środowisku, jak z rodzaju Periscyphis. Gatunki pustynne mogą posiadać przetchlinki zamykane.

Zewnętrzną część płuca przykrytego stanowi zwykle otaczający je hydrofobowy „obszar wokółprzedchlinkowy” (). Nie pełni on funkcji oddechowych.

Kutykula (warstwa chityny) płuc nieprzykrytych oraz ścian rureczek powietrznych płuc przykrytych jest cienka.

Pseudotchawki Rureczki powietrzne ze względu na kojarzenie się z tchawkami znane są jako pseudotracheae (pseudotchawki), a cały narząd o charakterze pseudotchawkowym jako organon pseudotracheale (organ pseudotchawkowy). Pseudotchawki są też definiowane jako wewnętrzny pęczek rureczek powietrznych otwierający się na zewnątrz przez por. Tak czy inaczej odpowiadałyby one płucom pleopodialnym przykrytym.

Współcześnie termin pseudotracheae jest używany jako synonim płuc pleopodialnych i to powszechniej.