Powołując się na fakt, iż w przeszłości miał on do czynienia z wielokrotnymi nieuzasadnionymi żądaniami mieszkańców Berlina Zachodniego odnośnie podjęcia czynności ratunkowych, bierność znajdujących się na Gröbenufer wędkarzy oraz brak wyraźnych oznak tonięcia jakiejkolwiek osoby, utwierdziły go w przekonaniu o celowej prowokacji, w związku z czym patrol po krótkim postoju kontynuował rejs“.
W dniu śmierci chłopca rodzice udali się wieczorem do Berlina Wschodniego w celu identyfikacji zwłok, które na mocy zarządzenia prokuratury państwowej NRD wydane zostały dwa dni później.
W latach istnienia granicy dzielącej obie części Berlina, w podobnych okolicznościach życie straciło w pobliżu Gröbenufer czworo innych dzieci, do których należeli Andreas Senk (1960–1966), Cengaver Katrancı (1964–1972), Siegfried Kroboth (1968–1973) oraz Çetin Mert (1970-1975).
Giuseppe Savoca upamiętniony został zarówno przez miejsce na tablicy przy ulicy May-Ayim-Ufer jak i przez jedno z tzw. okienek pamięci w mauzoleum Gedenkstätte Berliner Mauer przy Bernauer Straße.