Kamienica Adolfa Witta przy ul. Emilii Plater 9/11 – zabytkowa kamienica znajdująca się przy ul. Emilii Plater 9/11 w Warszawie. Najstarszy relikt zabudowy przemysłowej Śródmieścia Południowego.
Historia Kamienica stanowi jeden z nielicznych zespołów będących świadectwem funkcjonowania średniej wielkości przemysłu w tej części Warszawy.
Na początku lat 90. XIX wieku rodzina Wittów zakupiła działkę przy ulicy Leopoldyny (obecnie ulica Emilii Plater), na której wybudowała nowy zakład produkcyjny i kamienicę. Fabryka działała do 1939 pod nazwą „Adolf Witt i syn – Fabryka Aparatów Laboratoryjnych, Armatur i Odlewnia”. Produkowano w niej armaturę łazienkową, piece kąpielowe, kotły parowe i dla zakładów przemysłowych, wanny, piece kapielowe miedziane, naczynia kuchenne, specjalistyczne urządzenia dla szpitali, np. aparaty do sterylizacji.
Przedsiębiorstwo było znane w Imperium Rosyjskim i w Europie. Jego wyroby zakładu wielokrotnie nagradzano, m.in. w 1905 przez Warszawskie Towarzystwo Higieniczne wyrazami uznania za „wyroby w zakresie zdrowotności” czy w 1927 złotym medalem Ministerstwo Przemysłu i Handlu za przyrządy sterylizacyjne i destylacyjne.