Stanisław Łabendowicz (ur. 25 stycznia 1954 w KońskichDuchowieństwo diecezjalne oraz członkowie męskich instytutów życia konsekrowanego i stowarzyszeń życia apostolskiego 2001, wyd. Apostolicum, Ząbki 2002, s. 310.) – polski duchowny, profesor nauk teologicznych, wykładowca Instytutu Teologii Pastoralnej i Katechetyki Wydziału Teologii Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego Jana Pawła II i Katedry Katechetyki Wydziału Teologicznego Uniwersytetu Kardynała Stefana Wyszyńskiego.
Życiorys Święcenia kapłańskie przyjął 6 czerwca 1981. W 1981 ukończył studia teologiczne na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim, natomiast 3 czerwca 1993 obronił pracę doktorską pt. Formacja katechetów w Dokumentach Kościoła i literaturze katechetyczno-dydaktycznej po Soborze Watykańskim II, otrzymując doktorat, a potem otrzymał stopień doktora habilitowanego. Został zatrudniony na stanowisku adiunkta w Katedrze Teologii i Psychologii Pastoralnej na Wydziale Teologicznym Uniwersytetu Kardynała Stefana Wyszyńskiego, a także profesora nadzwyczajnego w Instytucie Teologii Pastoralnej i Katechetyki na Wydziale Teologii Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego Jana Pawła II i w Katedrze Katechetyki na Wydziale Teologicznego Uniwersytetu Kardynała Stefana Wyszyńskiego.