Podstawę w kształcie trapezu ozdobiono płyciną z motywami roślinnymi, puttami podtrzymującymi herb z cyrklem i węgielnicą oraz wstęgą z napisem „A. D. 1898”. Górną, trójkątną część szczytu także wzbogacały płyciny.
W czasie II wojny światowej lub też po jej zakończeniu, kamienica straciła część swojego zewnętrznego wystroju. Nie zachowały się szczyty i zdobienia słupków nad wykuszami elewacji bocznych, rzeźby we wnękach ryzalitu, trójkątne zakończenie szczytu nad ryzalitem, a także lukarny poddasza. Część tych detali mogła też zostać usunięta w wyniku adaptacji poddasza na potrzeby lokali mieszkalnych. 24 stycznia 1977 r. kamienica została wpisana do rejestru zabytków (nr rej. 796).
Apteka W 1900 r. lokal od strony placu Grunwaldzkiego (wówczas Kaiser-Wilhelm-Platz) zajęła apteka dr. G. Luckenbacha („Apotheke von dr. G. Luckenbach”). Najważniejszym pomieszczeniem apteki była izba ekspedycyjna ze stanowiskami kasjerskimi. Ściany i sufit izby ozdobiono drewnianą boazerią. Przy ścianach zamontowano drewniany, zdobiony roślinnymi motywami regał z zegarem i tylnymi ściankami w postaci luster. W środkowej części izby usytuowano filar z gablotką. W 1928 r. pomiędzy dwiema witrynami apteki w ryzalicie zamontowano zegar. Interesujący jest fakt, że jego mechanizm sterowany był przez inny, większy zegar, umieszczony na tyłach apteki.