W latach 1971–1972 pracował w Zakładzie Informatyki Przemysłu Okrętowego w Gdańsku-Oliwie, następnie do 1974 jako rzeczoznawca-ekspert ds. reklamy w „Centromorze”.
W latach 50. XX w. fotografia stała się główną pasją Tercjana Multaniaka. Był obserwatorem życia społecznego, dokumentalistą najważniejszych wydarzeń kulturalnych, przemysłowych, społecznych, sportowych w regionie. Związany z gdańskim środowiskiem fotograficznym – mieszkał, pracował, fotografował w Gdańsku. Fotografował od końca lat 30. XX wieku. Zajmował się fotografią przyrodniczą (w latach 50. XX wieku fotografował owady), w czasie późniejszym fotografią dokumentalną z przedstawień operowych i teatralnych oraz fotografią sportową. Miejsce szczególne w jego twórczości zajmowała fotografia dokumentująca życie codzienne Stoczni Gdańskiej (był etatowym fotografem stoczni), fotografia dokumentująca architekturę i życie powojennego Gdańska oraz życie codzienne gdańszczan. Był członkiem rzeczywistym GTF. W latach 1962–1965 aktywnie uczestniczył w pracach GTF (konkursy fotograficzne, wystawy), za co został wyróżniony Dyplomem Honorowym Federacji Amatorskich Stowarzyszeń Fotograficznych w Polsce (najwyższe wyróżnienie wręczane przez FASFwP jednorazowo). W czasie późniejszym został członkiem honorowym GTF.