O wątku ukraińskim wiedziano już przed rozprawą rozpoczętą 12 października 1925, prasa niemiecka i polska zaczęła o niej donosić 17 października. Dwa dni później interpelację w tej sprawie wniósł jeden z socjalistycznych posłów pruskiego parlamentu. Strona polska występuje o przekazanie akt Olszańskiego, co też ostatecznie nastąpiło mimo celowej zwłoki ze strony niemieckiej i dawkowania informacji przez przesyłanie ocenzurowanych akt sprawy. Prasa niemiecka porównuje proces Steigera do procesu Dreyfusa.
Równolegle prowadzono również tzw. proces Jaegera i towarzyszy – przed sądem stanęli Mikołaj Mykietyn (były policyjny informator), Ignacy Jäger (Jaeger; właściciel drukarni), inż. Ignacy Kornhaber (architekt), Jan Dwornicki (detektyw) i Maks Glaserman (lub Glasermann; rytownik). Proces zakończył się w sierpniu 1925 skazaniem Mykietyna na 6 lat więzienia za fałszywe wskazywanie innej osoby jako sprawcy zamachu, pozostałe osoby uniewinniono. Podczas trwania procesu doszło do zamachu na jednym ze świadków.