W 1970 roku udał się na półtoraroczny staż do Great Ormond Street Hospital w Londynie, który w owym czasie był jednym z nielicznych szpitali w świecie, specjalizującym się w operacjach wrodzonych wad serca u dzieci. Tam zdobył doświadczenie w operacjach na otwartym sercu u niemowląt. Po powrocie do Hannoveru stosował w klinice nowo poznane techniki operacyjne i rozwijał je.
W roku 1972 uzyskał tytuł specjalisty z chirurgii ogólnej i od 1973 roku pełnił funkcję adiunkta, a od roku 1979 został zastępcą kierownika Kliniki Chirurgii Klatki Piersiowej, Serca i Naczyń w Hannoverze. W 1978 roku uzyskał tytuł profesora.
Po dwunastu latach pracy w Hannoverze został powołany na dyrektora – założyciela nowo organizowanej Kliniki Chirurgii Serca, Klatki Piersiowej i Naczyń Uniwersytetu im. Jana Gutenberga w Moguncji, gdzie w 1985 roku rozpoczął nową erę kardiochirurgii, chirurgii klatki piersiowej i naczyń w tamtejszym ośrodkuhttp://www.unimedizin-mainz.de/htg/informationen-fuer-patienten-und-klinische-partner/historie-der- klinik.html.