Po wybuchu wojny przedostał się na tereny II RP włączone do Związku Radzieckiego. Pracował jako zecer w Grajewie, Białymstoku i Łomży, w 1940 wyjechał do Czelabińska gdzie został zatrudniony jako górnik w miejscowej kopani, wstąpił także do Komsomołu. Po ataku III Rzeszy na ZSRR Nalazek wstąpił ochotniczo do RKKA, do niewoli niemieckiej dostał się w rejonie Kijowa. Późną jesienią 1941 uciekł z transportu jeńców i przedostał się do rodzinnej wsi Gliniak. Wraz z całą rodziną wstąpił w szeregi Polskiej Partii Robotniczej na początku 1942. W marcu wszedł w skład Komitetu Powiatowego PPR a w maju w skład sztabu Okręgu Gwardii Ludowej Warszawa-Prawa Podmiejska (przedtem organizował GL PPR w rejonie Mińska Mazowieckiego). W okręgu "Janek" zajmował się szkoleniem bojowo-dywersyjnym gwardzistów, gromadzeniem broni oraz organizacją grup wypadowych. W czerwcu razem z podkomendnymi spalił dwa mosty, min. pod wsią Zamienie. W ciągu kilku miesięcy dzięki Nalazkowi w okręgu powstała szeroka sieć placówek i garnizonów GL PPR. Organizował także ucieczki wziętych do niewoli żołnierzy Armii Czerwonej pomagającym im w tworzeniu radzieckich oddziałów partyzanckich autonomicznie podporządkowanych okręgowi.