W czasie kampanii wrześniowej dostał się do niemieckiej niewoli. Początkowo przebywał w Oflagu II B Arnswalde, a od 17 września 1940 roku w Oflagu II C Woldenberg.
W 1945 roku, po powrocie z niewoli, został zatrudniony w Rejonowej Komendzie Uzupełnień Szczecin, lecz w następnym roku został zwolniony i znalazł zatrudnienie w Spedycji Transportowej Hartwig, w charakterze pracownika umysłowego. W 1952 roku przeniósł się wraz z rodziną do Lanckorony. Od 1958 roku mieszkał w Branicach. Tam 28 stycznia 1963 roku zmarł. Został pochowany w rodzinnym Czempiniu.
Ordery i odznaczenia Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari nr 121 – 19 lutego 1922 Krzyż Niepodległości – 20 lipca 1932 roku „za pracę w dziele odzyskania niepodległości”. Krzyż Walecznych Srebrny Krzyż Zasługi – 1938 Medal Pamiątkowy za Wojnę 1918–1921 „Polska Swemu Obrońcy” Medal Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości Brązowy Medal za Długoletnią Służbę
Przypisy
Bibliografia