Po wybuchu I wojny światowej, podczas okupacji Stanisławowa przez armię rosyjską ukrywał się w obawie przed aresztowaniem. Po odbiciu miasta przez wojsko austro-węgierskiego w 1916 wyjechał do Wiednia, gdzie przebywała na leczeniu jego chora żona. Po jej śmierci powrócił do kraju i od 1919 mieszkał w Krakowie. Zaangażowany w życie miejscowego zboru, był prezesem tutejszego Związku Ewangelików Polaków, a od 1921 wiceprezesem Związku w Małopolsce.Opowiadał się za przynależnością zboru krakowskiego do Kościoła ewangelicko-augsburskiego z konsystorzem w Warszawie. Od 1922 był członkiem Wydz. Kościelnego Ewangelików Polaków Małopolski, starał się wówczas o uniezależnienie polskiego Kościoła ewangelickiego od wpływów niemieckich.
Rodzina i życie prywatne Syn nauczyciela i kierownika ewangelickiej szkoły ludowej Grzegorza. Jego braćmi byli także inżynierowie kolejowi Oskar (zm. 1883), Alfons (1863–1893) i Adolf. Ożenił się z Heleną z Gosławskich. Dzieci nie mieli. Pochowany został na cmentarzu Rakowickim w Krakowie.
Przypisy
Bibliografia Elżbieta Orman: Stwiertnia Paweł (1854—1923). W: Polski Słownik Biograficzny. T. XLV. Warszawa-Kraków 2007-2008, s.