Okręt wyposażony był w dwie dziobowe wyrzutnie torped kalibru 356 mm. Uzbrojenie artyleryjskie stanowiły dwa pojedyncze działka pokładowe kal. 37 mm SFK L/23 Hotchkiss.
Załoga okrętu składała się z 16 osób.
Służba W 1885 roku jednostka rozpoczęła , na których osiągnęła prędkość ponad 23 węzły. Torpedowiec został wcielony do służby w Kaiserliche und Königliche Kriegsmarine w 1886 roku. W 1890 roku w marynarce austro-węgierskiej wprowadzono podział torpedowców na klasy, w wyniku którego „Adler” został przyporządkowany do I klasy. Po eksplozji kotła na bliźniaczym „Falke” w 1899 roku obie jednostki poddano remontowi i przebudowie, zmieniając m.in. kształt komina na prosty. Od 1905 roku jednostkę używano jako portową łódź strażniczą. W 1910 roku na podstawie zarządzenia o normalizacji nazw „Adler” utracił swą nazwę, zastąpioną numerem 41. Okręt wycofano ze służby w 1911 roku, a następnie został zezłomowany.
Uwagi
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Okręty zbudowane w stoczni Yarrow w Londynie Kategoria:Torpedowce typu Adler Kategoria:Hasła utworzone w ramach Tygodni Tematycznych 2019