Heinrich Splieth tworzył różnego typu dzieła: pomniki, rzeźby nagrobne, statuy, majolika. W centrum jego twórczości były motywy chrześcijańskie, Matka Boska, Chrystus i jego cierpienie. Jego ostatnim dziełem był jego własny kamień nagrobny zatytułowany De profundis. Pod nim spoczął po swojej śmierci na miejskim cmentarzu w Iserlohn. mały|Grób Heinricha Splietha i jego żony Berthy – ostatnie dzieło rzeźbiarza „De profundis” na cmentarzu w Iserlohn
Muzeum Splietha Krótko po jego śmierci, w 1929 w jego rodzinnym mieście Elblągu, utworzono muzeum poświęconego jego twórczości. Inicjatorką utworzenia muzeum była jego żona, Berta Splieth, która przekazała posiadane eksponaty stworzone przez męża. Muzeum wraz z całym wyposażeniem zostało całkowicie zniszczone podczas II wojny światowej, dlatego wiele prac artysty jest znanych jedynie z zachowanych fotografii. Niektóre pomniejsze dzieła znajdują się w prywatnych rękach. Wśród nielicznych zachowanych prac jest fontanna Ellingera w Wriezen (1923), mauzoleum rodziny Moschel w Angermünde (1913) oraz kopia obrazu Pokłon Pasterzy. Kilka mniejszych dzieł można znaleźć w Muzeum Prus Wschodnich w Lüneburgu.
Przypisy
Bibliografia
O rzeźbiarzu Heinrichu Splieth
Kategoria:Ludzie urodzeni w Elblągu Kategoria:Niemieccy medalierzy Kategoria:Niemieccy rzeźbiarze Kategoria:Uczestnicy I wojny światowej (Cesarstwo Niemieckie) Kategoria:Urodzeni w 1877 Kategoria:Zmarli w 1929