W 1722 roku doszło do rewizji jego wcześniejszego procesu i uznania drugiego małżeństwa.
Twórczość Był autorem oper z elementami baletu Didon (1693), Circé (1693), Théagène et Chariclée na podstawie Opowieści etiopskiej Heliodora (1695), Les Amours de Momus (1695), Vénus et Adonis (1697), Les festes galantes (1698), Iphigénie en Tauride wspólnie z André Camprą (1704), Renaud ou La suite d’Armide (1722). Dzieła sceniczne Desmaretsa kontynuują styl J.-B. Lully’ego, cechują się oryginalną melodyką i przejrzystą, lekką harmoniką, pomimo słabych librett. Ponadto skomponował m.in. liczne divertissements, kantaty, arie, motety oraz Te Deum napisane z okazji małżeństwa księżniczki Elżbiety Teresy.
Przypisy
Linki zewnętrzne
Kategoria:Francuscy kompozytorzy Kategoria:Ludzie związani z Lunéville Kategoria:Urodzeni w 1661 Kategoria:Zmarli w 1741 Kategoria:Ludzie urodzeni w Paryżu