„Goniec Częstochowski”, nr 147, 1 lipca 1917, s. 5.. Należała do Polskiej Organizacji Wojskowej, a w czasie wojny polsko-bolszewickiej jako plutonowa służyła w Ochotniczej Legii Kobiet.
Studia rozpoczęła w latach wojennych na Cesarskim Uniwersytecie Warszawskim, a po wojnie kontynuowała je w Wilnie. W 1923 uzyskała dyplom magistra farmacji, znajdując się w gronie pierwszych absolwentów tego kierunku na wileńskim uniwersytecie. 30 lipca 1924 uzyskała stopień doktora na Wydziale Farmaceutycznym Uniwersytetu w Nancy na podstawie rozprawy Nouvelles methodes de dosage du potassium et le de l’acide tertiriquaKarol Siemaszko, Matylda Chorzelska (1892–1943). Farmaceutka, żołnierka, zastępca senatora, „Przegląd Sejmowy”, nr 4/2019, s. 188.. Była pierwszą kobietą na Wydziale Lekarskim USB, która uzyskała stopień naukowy doktora. Od 15 września 1923 r. do 31 sierpnia 1937 r. pracowała jako starszy asystent w Zakładzie Chemii Farmakologicznej, następnie ze względu na zły stan zdrowia przeszła na emeryturę. Ogłosiła kilkanaście prac naukowych, była m.in. współautorką podręcznika Analiza i preparatyka farmaceutyczna (Warszawa 1934, z Adamem Filemonowiczem). Za pracę Własności chłonne niektórych gatunków ziemi względem gazów trujących otrzymała w marcu 1935 nagrodę Senatu Uniwersytetu Stefana Batorego z Funduszu im.