mały|Budowa gitary elektrycznej. 1. Główka: 1.1 maszynki strojnikowe (klucze); 1.2 pokrywa nakrętki regulacyjnej pręta regulacyjnego; 1.3 prowadnica; 1.4 siodełko szyjki (tu z blokadą tremolo). 2. Gryf (szyjka): 2.1 podstrunnica; 2.2 markery; 2.3 progi; 2.4 łączenie gryfu z korpusem. 3. Korpus: 3.1 przetwornik „Neck” (przygryfowy); 3.2 przetwornik „Bridge” (przymostkowy); 3.3 części mostka; 3.4 mostek; 3.5 mikrostroiki; 3.6 ramię „tremolo” (wajcha); 3.7 przełącznik przetworników; 3.8 potencjometry głośności i barwy dźwięku; 3.9 gniazdo wyjścia; 3.10 uchwyty paska. 4. Struny: 4.1 struny basowe; 4.2 struny wiolinowe.
Gitara elektryczna – gitara, w której drgania stalowej struny umieszczonej w polu magnetycznym są przekształcane w zmiany napięcia elektrycznego za pomocą przetwornika elektromagnetycznego.
Historia gitary elektrycznej Historia gitary elektrycznej sięga roku 1931, w którym George Beauchamp stracił pracę u producenta gitar National. Pozostając w domu, eksperymentował całe tygodnie przy stole kuchennym, używając prostych narzędzi i materiałów znalezionych w domu: kawałków drutu, magnesów itp. Skonstruował pierwszy przetwornik gitarowy. Już wcześniej, w roku 1925, pragnąc wzmocnić dźwięk gitary, Beauchamp eksperymentował bezowocnie z igłą gramofonu.