W dniu 1 grudnia 1939 roku został dowódcą 83 Dywizji Piechoty i na czele tej dywizji wziął udział w agresji na Francję, następnie od 1 grudnia 1940 roku został dowódcą nowo utworzonej 99 lekkiej Dywizji Piechoty, na czele tej dywizji wziął udział w ataku na ZSRR.
1 grudnia 1941 przeniesiony do dyspozycji dowództwa OKH, ale pod koniec grudnia został dowódcą LIX Korpusu Armijnego, którym dowodził do lutego 1944 roku, w tym czasie korpus brał udział w walkach w składzie 3 i 4 Armii Pancernej na froncie wschodnim.
W okresie od lutego do czerwca 1944 roku znajdował się w dyspozycji dowództwa OKH, a w dniu 2 czerwca 1944 roku został dowódcą 1 Armii i był jej dowódcą do 5 września 1944 roku. Dowodził tą armią w czasie jej odwrotu z terenu Francji do Lotaryngii, odwrót ten był dobrze zorganizowany, tak że armia mogła zająć stanowiska obronne na terenie Lotaryngii i powstrzymać ataki wojsk alianckich.
Po zwolnieniu we wrześniu 1944 roku ze stanowiska dowódcy armii pozostawał bez przydziału w dyspozycji dowództwa OKH, a następnie 1 stycznia 1945 roku przeniesiony został w stan spoczynku. Po zwolnieniu ze służby wojskowej zamieszkał w Kolbergu, gdzie w dniu 18 kwietnia 1945 roku zaginął.