W latach 1994–1996 ponownie zasiadał w izbie niższej włoskiego parlamentu z ramienia Sojuszu Narodowego, powstałego z przekształcenia MSI. Od 1993 także pozostawał członkiem rady miejskiej Neapolu. W wyborach krajowych w 1996 bez powodzenia ubiegał się o reelekcję (z poparciem m.in. Bieguna Wolności i Ruchu Socjalnego – Trójkolorowego Płomienia), zdobywając 48% głosów. Później był członkiem rady dyrektorów Poste Italiane, a także prezesem Poste Vita i Poste Trasporti.
W 1967 zawarł związek małżeński, miał troje dzieci. W 2018 opublikowano książkę Passione Politica, zawierającą jego wspomnienia z kariery politycznej.
Przypisy
Kategoria:Ludzie urodzeni w Neapolu Kategoria:Politycy Sojuszu Narodowego Kategoria:Włoscy menedżerowie Kategoria:Włoscy parlamentarzyści (od 1946) Kategoria:Włoscy posłowie do Parlamentu Europejskiego III kadencji Kategoria:Włoscy prawnicy Kategoria:Włoscy samorządowcy Kategoria:Urodzeni w 1934 Kategoria:Zmarli w 2022