Pozostał także w składzie utworzonego w lipcu 2025 rządu Julii Swyrydenko; został ponownie ministrem transformacji cyfrowej, a dodatkowo również pierwszym wicepremierem. 13 stycznia 2026 parlament odwołał go z obu funkcji rządowych, a następnego dnia powołał polityka na urząd ministra obrony. Otrzymawszy od prezydenta misję przebudowy , zapowiedział walkę z problemem dezercji w wojsku. Zezwolił przedsiębiorstwom na tworzenie prywatnych instalacji obrony powietrznej. Mianował swojego sojusznika, aktywistę , doradcą ministerialnym ds. operacji dronowych. W lutym 2026 uzyskał od Elona Muska blokadę nieautoryzowanego użycia systemu Starlink przez wojska rosyjskie. We współpracy z dyrektorem generalnym Palantir Technologies Alexem Karpem rozpoczął . W maju zainicjował taktykę „blokady logistycznej” w ramach trwającej ukraińskiej kampanii uderzeń średniego zasięgu, a w czerwcu wprowadził podwyżki żołdu i kontrakty na czas określony dla żołnierzy piechoty. W trakcie urzędowania popadł w konflikt z dowództwem wojskowym, w tym z naczelnym dowódcą sił zbrojnych Ołeksandrem Syrskim, któremu zarzucił brak planu na nową fazę konfliktu i na pokonanie Rosji w wojnie asymetrycznej. W lipcu 2026 zakończył pełnienie funkcji ministra;
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Mychajło Fedorow · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.