Już jako uczeń gimnazjalny zorganizował nielegalne lewicowe kółko samokształceniowe. Od 1893 członek Polskiej Partii Socjalistycznej. Podczas studiów w Warszawie, został osadzony na Pawiaku za udział w demonstracjach ku czci Jana Kilińskiego i w kwietniu 1894 skazany na dwuletnie zesłanie do gub. symbirskiej. Karę tę zamieniono na przymusowe, bez prawa powrotu opuszczenie Rosji. Wówczas wyjechał do Krakowa, gdzie od 1896 był działaczem lewicowego Stowarzyszenia Kształcącej się Młodzieży Postępowej „Zjednoczenie”. Po jej rozwiązaniu przez policję działał w stowarzyszeniu „Ruch”. Był również prelegentem Uniwersytetu Ludowego im. A. Mickiewicza.

Od 1897 członek Polskiej Partii Socjalno-Demokratycznej Galicji. Redaktor i wydawca krakowskiego miesięcznika „Krytyka”, współpracownik „Przedświtu” i „Robotnika”. Po przeniesieniu się na Śląsk Cieszyński był jednym z głównych działaczy PPSD na tym terenie. Był w tym czasie członkiem władz naczelnych PPSD – Zarządu Partii i Komitecie Wykonawczym oraz od 1906 Komitetu Obwodowego Śląska, a potem Śląskiego Komitetu Krajowego. Był bliskim współpracownikiem Tadeusza Regera. Współorganizator strajków robotników i górników. W latach 1909–1911 był wydawcą socjalistycznego organu „Robotnik Śląski” oraz jego dodatku popularnonaukowego „Po Pracy”.