Maximilian Fretter-Pico (ur. 6 lutego 1892 w Karlsruhe, zm. 22 marca 1984 w Kreuth am Tegernsee) – niemiecki wojskowy, generał artylerii Wehrmachtu.
Życiorys W dniu 20 października 1910 roku wstąpił na ochotnika do armii wirtemberskiej jako kandydat na oficera w 1 Badeńskim pułku artylerii polowej nr 14. W dniu 27 stycznia 1912 roku ukończył szkołę wojskową w Danzig i otrzymał stopień oficerski. Następnie pełnił służbę w 1 Badeńskim pułku artylerii polowej.
Po wybuchu I wojny światowej wraz z pułkiem udał się na front, gdzie w krótkim czasie został dwukrotnie ranny i trafił do szpitala. Po wyzdrowieniu w 1915 roku wrócił na front i został dowódcą plutonu artylerii przeciwbalonowej i funkcję tę pełnił do maja 1916 roku. W dniu 7 maja 1916 roku został adiutantem nowo utworzonej Brygady Piechoty Landwehry, 13 sierpnia 1916 roku został oficerem sztabu 6 Dywizji Piechoty Landwehry, a w kwietniu 1917 roku został adiutantem 56 Brygady Piechoty Landwehry. W 1918 roku został oficerem sztabu Grupy Armii feldmarsz. ks. Albrechta i funkcję tę pełnił do końca I wojny światowej.