Marzeniem Elise było zostać dentystką, ale eksplozja w laboratorium chemicznym w liceum okaleczyła jej palce, tym samym niwecząc jej szanse na kontynuowanie kariery dentystycznej. Zamiast tego zaczęła pracować w gazecie i ostatecznie została dziennikarką. Zawsze kwestionowała kazania swojego ojca i wcześnie doszła do wniosku, że nie jest chrześcijanką. W podobnym czasie odkryła swoją sympatię wobec socjalistów, z którymi współpracowała już do końca życia.
Kilka razy podejmowała się zorganizowania kobiet z klasy robotniczej. Wkrótce jednak zaczęła otrzymywać prośby o porady w sprawach seksualnych, m.in. o życie seksualne w małżeństwie czy antykoncepcję.
Pod koniec pierwszej wojny światowej Elise nawiązała bliską przyjaźń ze szwedzkim anarchosyndykalistycznym agitatorem pokojowym – Albertem Jensenem. Po pewnym czasie pobrali się, a Elise Ottesen zmieniła nazwisko na Ottesen-Jensen. Kiedy Jensen został wydalony z Norwegii, Ottar wyjechała z nim do Danii. Tam urodziła dziecko, które zmarło wkrótce po urodzeniu.