Z Europarlamentu odszedł 10 grudnia 1991 (podobnie jak większość reprezentantów Zielonych rezygnując w połowie kadencji); zastąpiła go Marie-Anne Isler-Béguin.
Od 1986 do 2004 przez niespełna trzy kadencje zasiadał w radzie regionu Dolna Normandia. Należał też do ciał nadzorujących gospodarkę wodną w regionie i na poziomie krajowym. Powrócił także do działalności antynuklearnej, zasiadając w komitetach sponsorskich i informacyjnych organizacji sprzeciwiających się energetyce jądrowej.
Opublikował trzy książki poświęcone ekologii: Chroniques d'une lutte (1977), Silence, on contamine (1987) i Nucléaire, la démocratie bafouée; La Hague au cœur du débat (2002). Hobbystycznie zajął się malarstwem, zorganizował wystawę swoich prac.
Przypisy
Kategoria:Francuscy nauczyciele Kategoria:Francuscy publicyści Kategoria:Francuscy samorządowcy Kategoria:Francuscy związkowcy Kategoria:Francuscy posłowie do Parlamentu Europejskiego III kadencji Kategoria:Politycy Zielonych (Francja) Kategoria:Urodzeni w 1939