W 322 odwiedził ojca w Rzymie, był gorąco i entuzjastycznie witamy przez tłumy. Żołnierze uwielbiali go za zdolności strategiczne i zwycięstwa, które odniósł.
W styczniu 322 Kryspus poślubił Helenę, która urodziła mu syna w październiku 322. Nie znamy ani imienia, ani późniejszych losów dziecka. Następnie Kryspus wsparł Konstantyna w wojnie przeciw Licyniuszowi. W 324 został dowódcą floty, która wyruszyła z portu w Pireusie. W bitwie w Hellesponcie (cieśnina Dardanele) 80 okrętów Kryspusa pokonało 200 okrętów przeciwnika. Dzieło zniszczenia floty Licyniusza dokończył następnego dnia sztormZosimos, Nowa historia, rozdz. XXIII, 3-4, Warszawa 1993. Zwycięstwo umocniło reputację Kryspusa jako błyskotliwego dowódcy. W konsekwencji panowania na morzu i lądowych sukcesów Konstantyna, Licyniusz zrzekł się władzy nad Wschodem Cesarstwa. Konstantyn został jedynym Augustem. W tym czasie Kryspus wydawał się najbardziej prawdopodobnym spadkobiercą tronu. Jego przyrodnie rodzeństwo: Konstantyn II, Konstancjusz II i Konstans byli wtedy jeszcze dziećmi.
Egzekucja W 326 Kryspus niespodziewanie z rozkazu ojca stanął przed prowincjonalnym sądem w Puli na Istrii, został skazany na śmierć i stracony.