135I jest słabym absorberem neutronów, przez co w reaktorze ulega jedynie rozpadowi do 135Xe. Skutkiem tego gromadzi się w reaktorze w tempie proporcjonalnym do liczby rozszczepień, która jest proporcjonalna do mocy cieplnej reaktora, a ubywa go proporcjonalnie do zgromadzonej ilości, z czasem połowicznego zaniku 6,6 godziny. Rozpadający jod zmienia się w 135Xe, dlatego przyrost ilości 135Xe jest równy ubytkowi 135I, a ten, zgodnie z prawem rozpadu promieniotwórczego, jest proporcjonalny do ilości jodu.
Zanikanie ksenonu-135 135Xe w wyniku rozpadu beta z czasem połowicznego rozpadu 9,2 h zmienia się w cez-135. Poddawany strumieniowi neutronów może również przez wychwycenie neutronu zmienić się w 136Xe. Względna proporcja tych dwóch sposobów zużycia 135Xe zależy od natężenia strumienia neutronów (a zatem od mocy roboczej i typu reaktora): im większy strumień neutronów, tym więcej ksenonu-135 zmieni się w ksenon-136, a pozostanie mniej ksenonu-135, który mógłby w wyniku rozpadu radioaktywnego zmieniać się w cez-135.