Opisał go Jerzy Zygmunt w 2013 r.
W latach 1989–1997 Jaskinia Deszczowa była badana przez archeologów pod kierownictwem Krzysztofa Cyrka (Muzeum Archeologiczne i Etnograficzne w Łodzi). Natrafiono na 6 poziomów osadniczych. Badania sondażowe w latach 2004–2011 wykazały, że nie przebadane namulisko w tylnej części jej korytarza, oraz w Schronisku w Krużganku (tu nazywanym Schroniskiem Górnym lub Jaskinią Deszczową II) są rozgrzebywane i ulegają niszczeniu. W związku z tym, aby je ratować przed utratą, w 2011 r. K. Cyrek wykonał ich archeologiczne badanie. W Schronisku w Krużganku wybrano namulisko na głębokość 1,5 m, aż do stropu gliny zwietrzeliskowej z poziomem skał wapiennych. Znaleziono kości zwierząt, w tym kręgi i kły lwa jaskiniowego, nie natrafiono natomiast na kolejne poziomy kulturowe. Powiększono powierzchnię badaną do 6 m² i zagłębiono się na dalsze 140 cm w lessowe namulisko. Znaleziono tylko poroża renifera ze śladami obróbki.
W Górze Popielowej oprócz tego schroniska oraz Jaskini Deszczowej znajduje się jeszcze kilka innych jaskiń i