pająki z rodzaju sieciarz (Meta), motyle Vanessa io i Triphosa oraz muchówki i ślimaki.
Historia poznania i dokumentacji Jaskinię po raz pierwszy opisał Kazimierz Kowalski w 1951 roku pod nazwą Schronisko w Skałach Kroczyckich III. W 1994 r. była badana przez archeologów z Łodzi (K. Cyrek i in.). W jej namulisku znaleźli liczne zabytki, których wiek określono na 15–25 tysięcy lat. Były to krzemienne groty strzał i wyroby z kości wytworzone przez ludzi kultury oryniackiej. W wyniku ich prac wykopaliskowych znacznie zmienił się wygląd jaskini; w wyniku wybrania namuliska pogłębiła się o około 1 m, odsłonięto także boczny korytarzyk o długości 3 m. W wyniku wybrania namuliska wejściowy próg o wysokości 70 cm uzyskał wysokość 1,7 m.
Archeolodzy opisywali jaskinię jako Schronisko w Kruczej Skale. Speleolodzy postanowili zachować tę nazwę, zmieniając tylko jej człon „schronisko” na „jaskinia”, jako odpowiadający nomenklaturze speleologicznej. W 2013 roku skały, w których się ona znajduje, nie miały jeszcze ugruntowanej w środowisku wspinaczy skalnych nazwy. W 2019 roku jednak skały te nazwane zostały przez nich Wysokimi Okapami, a na mapie Geoportalu opisane są jako Wysoki Okap. Przewieszeniem nad otworem jaskini prowadzi droga wspinaczkowa Fałszywa skromność (VI.7 w skali polskiej).