Z czasem coraz więcej wiernych osiedlało się w pobliżu kościoła, zamiast udawać się do odległej Birkirkary. Karmelici zdecydowali się poprosić arcybiskupa o podniesienie kościoła do roli wiceparafialnego, co zostało zatwierdzone 11 marca 1913 decyzją biskupa Malty Pietro Pace. Od tego czasu liczba mieszkańców jeszcze bardziej wzrosła. 4 września 1918 arcybiskup Maurus Caruana ogłosił kościół w Santa Venera niezależnym kościołem parafialnym. W skład nowej parafii weszły tereny ujęte z Birkirkary, Hamrun i Qormi.
Stary kościół pozostawał kościołem parafialnym do 3 grudnia 1989, kiedy jego funkcję przejął, wciąż jeszcze nie ukończony, nowy kościół.
Architektura thumb|left|140px|Dzwonnica kościołaKościół ma pojedynczą dzwonnicę z trzema dzwonami, stojącą na lewym frontowym narożniku świątyni. Dotychczas zawieszone tam dzwony, wyprodukowane w maltańskiej pracowni odlewniczej Ġulju (Juliusza) Cauchiego i Josepha Abeli, zostały w 2011, ze względu nienaprawialne uszkodzenia, zastąpione nowymi, wykonanymi przez francuską firmę Paccart. Poświęcono je 13 listopada 2011, otrzymały one imiona: "Santa Venera", "Marija Carmela" oraz "Georgina" (ku czci św. George'a Precy, który zmarł w Santa Venera). 26 listopada 2017 poświęcone zostały kolejne dwa dzwony, "Kristu Rxoxt" oraz "San Elija Profeta".