Wyzwolenia.
Zabudowa W starszej (początkowej) części ulica jest zwarcie zabudowana głównie przez budownictwo mieszkalne i usługowe. Wzdłuż ulicy rośnie wiele drzew. W swojej szerszej części ulicę otaczają głównie domy jednorodzinne, choć po lewej stronie na odcinku między ul. Pawią a ul. Krańcową znajdują się 4 piętrowe bloki i zespół pawilonów handlowo-usługowych. Obiekty
Pod nr 6 znajduje się Zespół Szkół Energetycznych im. prof. Kazimierza Drewnowskiego. W dalszej części ulicy, pod nr 25, znajduje się Sala Królestwa Świadków Jehowy. Przy ulicy mieści się wiele mniejszych zakładów usługowych. Za skrzyżowaniem z ul. Pawią po lewej stronie znajduje się Urząd Pocztowy nr 55.
Historia W 1861 r. Michał Kośmiński zbudował między ul. Długą i ul. Garbarską młyn parowy, pierwszy taki w Lublinie. Obok młyna znajdowała się także piekarnia mechaniczna. Kośmiński chciał zbudować tam osadę robotniczą jednak nie zrealizował tego zamiaru. W latach 1901–1914 młyn zlikwidowano, a ówcześni i właściciele Zylberowie przerobili go na gorzelnię. W 1923 budynki zostały przejęte przez Bank Handlowy w Łodzi, który upadł w 1933 roku, następnie budynki trafiły w posiadanie Monopolu Tytoniowego. Obecnie młyn jest ruiną. Ulicę włączono w granice miasta dnia 15 października 1916 r.