w Towarzystwie Wiedzy Powszechnej i Klubie Sportowym „Pogoń 1929”, którego w latach 1958–1966 był prezesem.
W 1970 obronił pracę doktorską pod tytułem „Zatrudnienie a postęp techniczny w przemyśle owocowo-warzywnym”, której promotorem naukowym był profesor Stanisław Smoliński. W latach 1970–1976 docent kontraktowy w Katedrze Ekonomiki Przemysłu. W latach 1971–1976 dyrektor Zakładów Urządzeń Chemicznych „Metalchem” w Kościanie. Eksponowane stanowisko dyrektora naczelnego skutkowało oskarżeniem przez ówczesną władzę o niepożądane kontakty z partnerami zagranicznymi i krajowymi. Osadzony w więzieniu na Rakowieckiej. Oczyszczony z zarzutów i rehabilitowany w grudniu 1977.
Od 1977 asystent w Instytucie Organizacji i Zarządzania Akademii Ekonomicznej w Poznaniu. W pracy naukowej dążył do skonfrontowania teorii z praktyką partycypacji w Polsce i w innych krajach. Wyniki badań przedstawił w pracy habilitacyjnej „Zarządzanie partycypacyjne w teorii i praktyce” wydajnej w 1987 przez Wydawnictwo Akademii Ekonomicznej w Poznaniu. Ze względu na ograniczenia AE w zakresie nadawania stopni i tytułów, kolokwium habilitacyjne odbyło się we Wrocławiu w 1988. Tadeusz Mendel był pierwszą osobą w dziejach poznańskiej Akademii Ekonomicznej, która otrzymała habilitację w zakresie zarządzania.