„Brał czynny udział w konspiracji przygotowania powstania wielkopolskiego na terenie Inowrocławia. Jako dowódca oddziału powstańczego, brał czynny udział z bronią w ręku w walkach o oswobodzenie miasta Inowrocław oraz dalszy udział w walkach w miejscowościach - Gniewkowo, Nowa Wieś pod Bydgoszczą i Szubinem”.
W marcu 1919 roku został skierowany na kurs oficerski w Gnieźnie, w lipcu 1919 roku przeniesiony do 5 Pułku Strzelców Wielkopolskich, w którym dowodził 7 kompanią w 2 baonie. Uczestniczył w walkach nad Berezyną, odsieczy Lwowa i rewindykacji Pomorza na linii: Nakło, Mrocza, Sępólno Krajeńskie, Chojnice.
1 czerwca 1921 roku pełnił służbę w Dowództwie Okręgu Generalnego Poznań, a jego oddziałem macierzystym był 59 Pułk Piechoty Wielkopolskiej. W tym pułku służył przez kolejnych jedenaście lat. 3 maja 1922 roku został zweryfikowany w stopniu porucznika ze starszeństwem z 1 czerwca 1919 roku i 360. lokatą w korpusie oficerów piechoty, a 1 grudnia 1924 roku został mianowany kapitanem ze starszeństwem z 15 sierpnia 1924 roku i 56. lokatą w korpusie oficerów piechoty. W 1932 roku został przeniesiony do Powiatowej Komendy Uzupełnień Inowrocław na stanowisko kierownika II referatu poborowego.