Tadeusz Karlewicz (ur. 14 marca 1893 w Poznaniu, zm. 19 kwietnia 1966 tamże) – kapitan piechoty Wojska Polskiego.
Życiorys Urodził się 14 marca 1893 roku w Poznaniu, w rodzinie Antoniego i Anny. Uczestniczył w powstaniu wielkopolskim z bronią w ręku. Od 9 stycznia 1919 roku jako dowódca plutonu pełnił służbę wartowniczą na lotnisku Ławica. Od 11 stycznia uczestniczył w walkach od Szubinem i Rynarzewem. Jako dowódca kompanii zdobył jeden samolot i pod Rynarzewem pociąg pancerny. Od 7 lutego 1919 roku służył w batalionie wągrowieckim, który później został I batalionem 4 Pułku Strzelców Wielkopolskich.
W 1920 roku został przeniesiony do 101 Rezerwowego Pułku Piechoty, który później został przemianowany na 3 Pułk Syberyjski, a w 1921 roku na 84 Pułk Piechoty. Jako dowódca 2. kompanii karabinów maszynowych brał udział w wojnie z bolszewikami.
Po zakończeniu wojny kontynuował zawodową służbę wojskową w 84 Pułku Piechoty w Pińsku. 3 maja 1922 roku został zweryfikowany w stopniu porucznika ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 roku i 589. lokatą w korpusie oficerów piechoty. 1 grudnia 1924 roku został mianowany kapitanem ze starszeństwem z dniem 15 sierpnia 1924 roku i 186. lokatą w korpusie oficerów piechoty.