W sierpniu 1942, po decyzji o tworzeniu na Syberii i Uralu, armii formowanej z jednostek WOP i wojsk wewnętrznych, został mianowany komisarzem dywizji. Następnie, w Nowosybirsku objął stanowisko zastępcy dowódcy dywizji do spraw politycznych, wkrótce potem połączone ze stanowiskiem szefa wydziału politycznego. Został oficerem sformowanej na początku 1943 roku 140 Syberyjskiej Dywizji Piechoty, wraz z którą wyruszył do walk na froncie wschodnim. Jego podkomendnym w obu ww. jednostkach był Emil Kardin. Majsuradze był ranny, zapadł na egzemę nerwową
Później awansowany na stopień pułkownika. Po wojnie służył w Głównym Zarządzie Politycznym.
Zmarł w 1950 w szpitalu w Moskwie. Został pochowany przy 26 alei na Cmentarzu Wagańkowskim w Moskwie. Jego żona nosiła zdrobniałe imię Dusia.
Uwagi
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Pułkownicy Sił Zbrojnych ZSRR Kategoria:Deputowani do Rady Najwyższej ZSRR Kategoria:Ludzie związani z Moskwą Kategoria:Politycy KPZR Kategoria:Radzieccy żołnierze II wojny światowej Kategoria:Urodzeni w 1911 Kategoria:Pochowani na Cmentarzu Wagańkowskim w Moskwie Kategoria:Zmarli w 1950