W źródłach nowożytnych opisujących budowę i naprawy żaglowców szczegółowo określano ilość włóknistego szczeliwa, które należało wprowadzić do szwów różnej szerokości, co wskazuje na znaczenie kalfatrowania dla trwałości i bezpieczeństwa statku.
W szkutnictwie rzecznym na ziemiach polskich kalfatrowanie odgrywało istotną rolę przy budowie łodzi i statków przeznaczonych do żeglugi towarowej; badania archeologiczne wraków jednostek rzecznych potwierdzają stosowanie włóknistych uszczelnień szwów w połączeniu ze smołą i innymi substancjami impregnującymi.
Technika kalfatrowania Przygotowanie szwów Aby możliwe było prawidłowe ułożenie szczeliwa, krawędzie sąsiadujących desek poszycia lub pokładu profiluje się w kształt rowków o przekroju zbliżonym do klina, zajmujących znaczną część grubości deski. Po zakończeniu montażu poszycia i wstępnym sezonowaniu kadłuba szwy oczyszcza się z zanieczyszczeń, starego uszczelnienia i luźnych fragmentów drewna, a następnie przystępuje do właściwego kalfatrowania.