Jaskinia powstała na rozpadlinie w wapieniach z okresu późnej jury (oksford). Najniższy poziom jej dolnej części ma stały, zimny klimat. Wiosną jest w nim zimniej, niż na zewnątrz, stąd też śnieg zalega tu często do późnej wiosny. Oprócz mleka wapiennego brak jakichkolwiek innych nacieków jaskiniowych. Na dnie znajduje się wapienny rumosz i liście. Na oświetlonych ścianach wokół otworów występują porosty, w końcowej części dolnego piętra pająki.
Historia poznania i dokumentacji Jaskinia znana była od dawna. Znajduje się przy szlaku turystycznym i jest często odwiedzana. Grotołazi zainteresowali się nią w latach 60. XX wieku. M. Szelerewicz i A. Górny wymienili ją w 1986 r.M. Szelerewicz, A.Górny, Jaskinie Wyżyny Krakowsko-Wieluńskiej, Warszawa-Kraków: Wydawnictwo PTTK Kraj, 1986 Opis jaskini i jej plan sporządził M. Szelerewicz w 1989 r. W 1984 r. A. Tyc opisał mikroklimat jaskini.
Szlak turystyczny ścieżka dydaktyczna „Góra Stołowa”: kościół w Jaroszowcu – Maniakówka – Jaskinia Błotna – Jaskinia Lodowa w Jaroszowcu – Kamieniołom Cieszyniec – kościół w Jaroszowcu
Przypisy
Kategoria:Jaskinie Wyżyny Krakowsko-Częstochowskiej