W rzędzie Amphitremida spotyka się też organizmy miksotroficzne, tzn. uzupełniające zapotrzebowanie pokarmowe poprzez symbiozę z glonami fotosyntetycznymi. Niektóre rodzaje, takie jak Aurantiochytrium i Ulkenia mają wolno żyjącą fazę amebową.
Labiryntulorośla bywają określane jako „sieci śluzowe” (ang. slime nets), co jest związane z cechami wykazywanymi przez ich najważniejszych przedstawicieli - tworzenie sieci drobnych, często rozgałęzionych i łączących się cytoplazmatycznych nici, które rozciągają się do środowiska z ciał komórek, wychodząc ze szczególnej struktury komórkowej, obecnie najczęściej określanej jako botrosom (bothrosome). Nici te zapewniają przyczepność do podłoża i absorbują składniki odżywcze lub tworzą ścieżki, po których przesuwają się ciała komórek.
Występowanie thumb|Labiryntulorośla
Labiryntulorośla są kosmopolityczne, występują najczęściej w środowiskach morskich, rzadziej w słodkowodnych, zwykle na powierzchni zanurzonych części roślin i glonów, a także na osadach dennych.