Styl publicystyczno-dziennikarski, podobnie jak styl potoczny, odznacza się używaniem połączeń idiomatycznych, słów o silnym ładunku emocjonalnym, konkretnej metaforyki oraz skłonnością do skrótowości. Do stylu artystycznego zbliża go stosowanie podobnych środków obrazowych i figur stylistycznych. Część określeń stylu dziennikarskiego wykazuje charakter szablonowy; pewien udział w tym stylu mają też wyrazy modne (w szczególności nowe zapożyczenia). W obiektywnych tekstach dziennikarskich zaleca się unikanie sformułowań oceniających i perswazyjnych, choć w praktyce takie środki są w nich spotykane.
Pod względem gramatyki cechuje się gęstym wykorzystaniem form trzecioosobowych i czasu przeszłego, a także nagromadzeniem konstrukcji wyliczeniowych; wśród środków składniowych częsta jest parataksa. Środki leksykalne są dobierane pod kątem komunikatywności (zrozumiałości dla szerokiego grona odbiorców). Za sprawą zabiegów typograficznych, odpowiedniego doboru rodzaju i grubości czcionki osiąga się plastyczność tekstu.
Przypisy
Kategoria:Odmiany i style językowe