Od 1870 roku rybacy mogli wynajmować dany areał morza i tam łowić omułki, a inni rybacy musieli powstrzymywać się od łowienia na nienależącym do nich terenie, oznaczonym gałęziami drzew.
Poławianiem omułków na morzu trudnili się mężczyźni-rybacy, zaś ich czyszczeniem na lądzie zajmowały się kobiety, głównie ich żony. Omułki rozładowywano ze statków i transportowano w koszach. Wszystkie czynności były wykonywane ręcznie i była to ciężka fizycznie praca. W owych czasach omułki uchodziły za pokarm biednych ludzi. Kobiety z Zelandii sprzedawały też sporą część omułków na nabrzeżu w porcie w Antwerpii.
Z czasem czynności związane z poławianiem, czyszczeniem i transportem omułków zostały zmechanizowane.
Handel thumb|Statki do połowu omułków w porcie w Yerseke thumb|Ciężarówka chłodnia do transportu omułków Współcześnie omułki są sprzedawane żywe w muszelkach po uprzednim oczyszczeniu lub w postaci przetworzonej: marynowane (w occie), mrożone (po uprzednim ugotowaniu i obraniu z muszelek zamrożone do minus 18 °C).
Sprzedaż omułków konsumpcyjnych handlarzom, jako ładunek danej łodzi rybackiej, ma miejsce podczas aukcji handlowej w Yerseke.