Jest nietrwały, często pozostaje po nim na trzonie tylko strefa pierścieniowa i resztki na brzegu kapelusza. Miąższ Cienki, miękki, kremowo-żółty, o nieokreślonym zapachu, w smaku podobny do surowego ogórka; według niektórych autorów łagodny. Cechy mikroskopowe Wysyp zarodników fioletowo-brązowy. Zarodniki 15–20 × 7,5–10 µm, fioletowo-brązowe, gładkie, w widoku z przodu i z boku eliptyczne lub migdałowate, grubościenne z porą rostkową na wierzchołku. Gatunki podobne Koprolubka łajnowa jest smukłym gatunkiem żyjącym na odchodach, z lepkim, matowo-żółtawym kapeluszem, lepkim trzonem i kleistym, zanikającym pierścieniem. Występowanie na odchodach jest cechą pomocną, ale nie wystarczającą do identyfikacji gatunku. Na odchodach mogą występować jeszcze inne gatunki, m.in.: tzw. łysiczka odchodowa (Deconica coprophila) i łysiczka pomiotowa (Deconica merdaria). Odróżniają się czerwonawo-brązowym lub szarawo-brązowym kapeluszem i brakiem pierścienia; kołpaczek mierzwiowy (Panaeolus papilionaceus). Ma kremowy i wyraźnie pomarszczony kapelusz; pierścieniak koroniasty (Stropharia coronilla). Ma podobnym kremowy kapelusz, ale odróżnia się nielepkim, prążkowanym pierścieniem; polówka półkulista (Agrocybe pediades).