Janusz Sobański (ur. 11 października 1902 w Piotrkowie, zm. 30 czerwca 1986 w Łodzi) – polski lekarz, okulista, profesor nauk medycznych, nauczyciel akademicki Wydziału Lekarskiego Uniwersytetu Warszawskiego, Wydziału Lekarskiego Uniwersytetu Łódzkiego i Akademii Medycznej w Łodzi. Dziekan Wydziału Lekarskiego UŁ.
Życiorys Syn Antoniego Tomasza (zm. 1941), lekarza magistratu m. Warszawy, i Kazimiery z Wyżnikiewiczów (zm. 1939). W 1918 ukończył ośmioklasowe gimnazjum w Piotrkowie, po czym został studentem Wydziału Lekarskiego Uniwersytetu Warszawskiego. Uczestniczył w wojnie polsko-bolszewickiej. W 1925 uzyskał dyplom doktora medycyny. W 1921 rozpoczął pracę jako wolontariusz w Klinice Chorób Oczu, w 1925 został asystentem wolontariuszem, w 1930 starszym asystentem, w 1934 adiunktem. W 1935 habilitował się na Wydziale Lekarskim UW na podstawie rozprawy O powstaniu tarcz zastoinowych (Warszawa 1935).