Kryterium optymalnego formatu aukcji jest zdefiniowane tak, że przedmiot zostanie zaoferowany oferentowi z najwyższą wyceną, po zgodnej z nią cenie, a sprzedawca odmówi sprzedaży przedmiotu, jeśli spodziewa się, że wszystkie wyceny przedmiotu przez oferentów są mniejsze niż jego własna.
Rozluźnienie każdego z czterech głównych założeń modelu porównawczego prowadzi do nowych wniosków i formatów aukcji o unikalnych cechach:
Oferenci nieskłonni do ryzyka ponoszą jakiś rodzaj kosztów związanych z uczestnictwem w ryzykownych zachowaniach, co podnosi ich wycenę produktu. Są bardziej skłonni licytować więcej, aby kompensować niepewność – zwłaszcza w zamkniętych aukcjach pierwszej ceny. Dzięki temu takie aukcje mogą przynieść wyższe oczekiwane przychody niż pozostałe rodzaje. W formatach z powiązanymi wartościami – w których wartości oferentów dla przedmiotu nie są niezależne – oferenci mogą na przykład zawyżać własne wyceny, spodziewając się, że jest to potrzebne do zwycięstwa. Godnym uwagi przykładem tego przypadku jest klątwa zwycięzcy, w której uczestnik wygrywający przetarg odkrywa, że co prawda zdobył przedmiot, ale po znacznie przeszacowanej cenie.